Skradzione dzieci HBO dokument

Film dokumentalny HBO „Skradzione dzieci" to poruszająca opowieść o jednej z najbardziej wstrząsających afer korupcyjnych w historii Europy, nagłośnionej przez dziennikarkę Tamunę Museridze. Produkcja obnażająca bezduszną machinę handlu noworodkami w Gruzji śledzi losy dziennikarki, która podczas poszukiwań rodzinnych korzeni odkryła, że została nielegalnie adoptowana. Dokument zadebiutował na HBO Max 12 grudnia 2025 roku, stając się jednym z najbardziej poruszających filmów dostępnych na serwisach streamingowych.

Gdzie obejrzeć serial „Skradzione dzieci"? Liczba odcinków i platforma

Film dokumentalny HBO „Skradzione dzieci" jest dostępny na platformie streamingowej HBO Max od 12 grudnia 2025 roku. To pełnometrażowy, 98-minutowy dokument, który można obejrzeć w całości w ramach jednej sesji. Produkcja jest dostępna dla wszystkich abonentów HBO Max, które możesz wykupić jako jeden z pakietów premium w ofercie ASTA-NET.

Przed premierą na platformie streamingowej film miał swoje uroczyste wprowadzenie podczas 25. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego WATCH DOCS, który odbywał się w dniach 5-14 grudnia 2025 roku. Pokaz festiwalowy 5 grudnia dał widzom wyjątkową okazję zobaczenia dokumentu na dużym ekranie i uczestniczenia w dyskusji z udziałem twórców. WATCH DOCS to festiwal prezentujący odważne, artystyczne kino dokumentalne, które łączy fascynację sztuką filmową ze społecznym zaangażowaniem.

Film jest produkcją polską, stworzoną przez zespół doświadczonych dokumentalistów, z polskim lektorem oraz napisami. HBO Max oferuje również wersję z angielskim lektorem dla międzynarodowej publiczności.

O czym jest serial „Skradzione dzieci"? Fabuła i kontekst historyczny

„Skradzione dzieci" to dokument opowiadający o systematycznym handlu noworodkami w Gruzji, który trwał od lat pięćdziesiątych XX wieku aż do 2005 roku. Film koncentruje się na osobistej historii Tamuny Museridze, dziennikarki śledczej, która w 2016 roku, po śmierci swojej adopcyjnej matki, znalazła dokumenty wskazujące na nieprawidłowości w jej własnym akcie urodzenia – inną datę urodzenia i błędne informacje.

To odkrycie zapoczątkowało wieloletnie śledztwo, które ujawniło przerażającą prawdę: w gruzińskich szpitalach, na oddziałach położniczych, przez dziesięciolecia tysiące kobiet było okłamywanych. Biologicznym matkom wmawiano, że ich dzieci zmarły tuż po urodzeniu i muszą zostać natychmiast pochowane, podczas gdy w rzeczywistości noworodki były przekazywane rodzicom adopcyjnym za odpowiednią opłatą. Oryginalne dokumenty niszczono, tworząc fałszywe akty zgonu, co uniemożliwiało późniejsze poszukiwania.

Skala tego procederu jest zatrważająca – według ustaleń Tamuny, od czasów sowieckich aż do początku XXI wieku co najmniej 100 tysięcy dzieci zostało nielegalnie sprzedanych i okradzionych z tożsamości. To w kraju, który liczy zaledwie 3,5 miliona mieszkańców, oznacza, że proceder mógł dotknąć praktycznie każdą społeczność w Gruzji.

Film śledzi również historie rozdzielonych rodzin, w tym poruszające spotkanie bliźniaczek Amy i Ano, które po 19 latach odnalazły się przypadkiem dzięki mediom społecznościowym w 2024 roku. Ich spotkanie stało się punktem zwrotnym, symbolem nadziei dla tysięcy rodzin wciąż poszukujących zaginionych dzieci. Obecnie w całej Gruzji setki, a może nawet tysiące osób wykonują testy DNA, próbując odnaleźć swoich biologicznych rodziców. To ludzie, którzy dopiero niedawno poznali prawdziwe okoliczności swojego narodzenia.

Prawdziwe wydarzenia stojące za serialem „Skradzione dzieci"

Film dokumentalny bazuje w pełni na faktach i rzeczywistych wydarzeniach, które wstrząsnęły Gruzją i całą Europą. Proceder nielegalnego handlu dziećmi był elementem systemowej korupcji obejmującej lekarzy, pielęgniarki, administratorów szpitali, urzędników państwowych oraz członków kryminalnych struktur. Przez dziesięciolecia tuszowane było to przez gruzińskie władze.

Ten mroczny interes narodził się w latach 50. XX wieku, w okresie sowieckim. Niepłodne pary lub rodziny pragnące adopcji płaciły wyłącznie za „przyspieszenie procedur", nie zdając sobie sprawy, że uczestniczą w nielegalnym handlu dziećmi. W kraju rodzice adopcyjni płacili równowartość wielu miesięcznych pensji, podczas gdy dzieci sprzedawano za granicę, głównie do Rosji i Stanów Zjednoczonych - tu ceny osiągały poziom nawet 30 tysięcy dolarów.

Śledztwo Tamuny ujawniło, że matkom pokazywano zamrożone ciała niemowląt jako „dowód" śmierci ich dzieci, aby uciszyć wszelkie pytania. Tworzona była dokumentacja medyczna potwierdzająca zgon, a ciała miały być rzekomo pochowane na szpitalnych cmentarzach. W rzeczywistości noworodki były przekazywane rodzinom adopcyjnym, często jeszcze tego samego dnia.

Tamuna Museridze założyła w 2021 roku grupę na Facebooku o nazwie „Vedzeb" („Szukam"), która szybko przekroczyła 200 tysięcy członków i stała się platformą łączącą rozdzielone rodziny. Jej determinacja i walka z systemem doprowadziły do skandalu, który zmienił kulturę i społeczne podejście do adopcji w Gruzji. Jak sama mówi: „Pięć czy sześć lat temu wstydem było przyznanie się do bycia adoptowanym". Obecnie ponad 800 rodzin zostało połączonych dzięki jej pracy.

Gruzińskie władze prowadziły kilka śledztw na przestrzeni ostatnich 20 lat, dokonując zaledwie garstki aresztowań, ale według Tamuny „rząd nie zrobił nic konkretnego, aby pomóc naszym wysiłkom". Mimo że premier Gruzji Irakli Kobakhidze twierdził w 2024 roku, że Tbilisi jest światowym liderem w walce z handlem ludźmi, ofiary skarżą się na brak realnego wsparcia ze strony państwa.

Twórcy, obsada i realizacja serialu HBO „Skradzione dzieci"

„Skradzione dzieci" to polska produkcja dokumentalna HBO Original, stworzona przez utalentowany zespół filmowców. Autorkami scenariusza filmu są Martyna Wojciechowska oraz Jowita Baraniecka, które pełniły również funkcję reżyserek. Martyna Wojciechowska, znana z programu „Kobieta na krańcu świata", od lat dokumentuje trudne historie z całego świata, a temat handlu dziećmi w Gruzji poruszyła już wcześniej w swoim programie telewizyjnym.

Za stronę wizualną dokumentu odpowiada zespół operatorów: Olgierd Michalak, Robert Halastra, Jan Klima oraz Marcin Rostkowski. Za zdjęcia z kolei Olgierd Michalak wraz z zespołem, co zapewnia filmowi profesjonalną jakość obrazu i przemyślaną kompozycję kadrów. Montażem zajęła się Elżbieta Karnacewicz, tworząc spójną i poruszającą narrację.

Producentką dokumentu jest Ewa Marcinowska, a ze strony HBO Max funkcję tę pełni Magda Szczawińska. Kierowniczką produkcji jest Anna Jacykiewicz. Film powstał jako koprodukcja polska-gruzińska, z kluczowym udziałem samej Tamuny Museridze, która nie tylko jest główną bohaterką, ale również współpracowała z ekipą, udostępniając swoje materiały i umożliwiając kamerze towarzyszenie jej w poszukiwaniu biologicznych rodziców.

Dokument został nakręcony na przestrzeni kilku lat, pokazując nie tylko osobistą podróż Tamuny, ale również spotkania rozdzielonych rodzin, w tym wzruszający moment, gdy bliźniaczki Amy i Ano spotkały się po raz pierwszy po 19 latach rozłąki. Twórcy mieli również dostęp do archiwów, dokumentów medycznych oraz relacji setek ofiar tego procederu.

Film powstał w języku polskim i gruzińskim, z polskim lektorem dla wersji na polski rynek oraz angielską wersją językową dla międzynarodowej dystrybucji na HBO Max. Produkcja otrzymała wsparcie zarówno od HBO Original, jak i od polskich instytucji filmowych.

Dlaczego serial „Skradzione dzieci" poruszył widzów na całym świecie?

„Skradzione dzieci" poruszył serca widzów z kilku fundamentalnych powodów. Po pierwsze, skala tragedii jest niewyobrażalna – 100 tysięcy skradzionych dzieci w kraju liczącym zaledwie 3,5 miliona mieszkańców oznacza, że praktycznie każda gruzińska rodzina została w jakiś sposób dotknięta tym skandalem. To nie jest odległa historia z przeszłości – ostatnie przypadki miały miejsce jeszcze w 2005 roku, czyli zaledwie 20 lat temu.

Po drugie, film opowiada uniwersalną historię o poszukiwaniu tożsamości, odzyskaniu najbliższych i potrzebie prawdy. Każdy widz może wyobrazić sobie ból matki, której wmawiano, że jej dziecko zmarło, lub dramatyczne odkrycie dorosłej osoby, że całe jej życie opierało się na kłamstwie. Historie takie jak bliźniaczek Amy i Ano – rozdzielonych przy narodzinach i „ponownie złączonych” przypadkiem przez media społecznościowe – są jednocześnie tragiczne i pełne nadziei.

Po trzecie, dokument pokazuje niezwykłą siłę jednostki. Determinacja Tamuny Museridze, która z osobistej tragedii uczyniła misję życiową, inspiruje i pokazuje, że jedna osoba może zmienić system. Mimo presji ze strony urzędników państwowych, którzy nakazywali jej zaprzestać „grzebania w złej historii", Tamuna kontynuowała swoją pracę, tworząc ruch społeczny, który zjednoczył tysiące ludzi.

Po czwarte, film dotyka uniwersalnego tematu korupcji systemowej i wykorzystywania najbardziej bezbronnych – noworodków i ich matek. Pokazuje, jak lekarze, którzy powinni otaczać opieką porzucone niemowlęta i chronić życie, stali się częścią machiny przestępczej. To przypomnienie, że zło może przybierać najbardziej niespodziewane formy i działać przez dziesięciolecia w pełnym świetle dziennym.

Wreszcie, dokument dotyka każdego, kto ma rodzinę lub marzy o dzieciach. Opowieści matek, które przez dekady żyły z bólem utraty, nie wiedząc, że ich dzieci żyją gdzieś na świecie, są nie do zniesienia. Równie poruszające są historie adoptowanych, którzy wykonują testy DNA rozpaczliwie szukając swoich biologicznych rodziców, próbując odnaleźć swoją prawdziwą tożsamość.

Odbiór i opinie o serialu „Skradzione dzieci"

Film dokumentalny „Skradzione dzieci" spotkał się z bardzo pozytywnym odbiorem zarówno wśród krytyków, jak i widzów. Na portalu IMDb produkcja otrzymała ocenę 7.3/10, co jest bardzo dobrym wynikiem dla filmu dokumentalnego. Widzowie chwalą przede wszystkim sposób prowadzenia narracji, który jest zarówno wciągający, jak i trzymający w napięciu, mimo że tematem jest prawdziwa tragedia, a nie fikcyjna historia.

Krytycy podkreślają profesjonalizm wykonania i wrażliwość, z jaką twórcy podeszli do tak delikatnego tematu. Polscy widzowie doceniają szczególnie zaangażowanie Martyny Wojciechowskiej, która już wcześniej podejmowała ten temat w swoim programie „Kobieta na krańcu świata", a teraz stworzyła pełnometrażowy dokument dający kompleksowy obraz problemu.

Niektórzy widzowie zwracali uwagę na problemy z polską ścieżką lektorską – angielska wersja językowa była w niektórych przypadkach źle przetłumaczona przez automatyczne narzędzia, co wprowadzało pewne nieporozumienia. HBO Max szybko zareagowało na te uwagi, poprawiając jakość tłumaczeń.

Dokument został również zauważony przez międzynarodową publiczność. Na platformie HBO Max film przyciągnął uwagę widzów z różnych krajów, którzy dopiero dzięki niemu dowiedzieli się o skali tragedii w Gruzji. Porównywany jest do innych głośnych dokumentów o handlu dziećmi, takich jak „Stolen Babies of Spain" (2019), który opowiadał o podobnym procederze w Hiszpanii między 1939 a 1992 rokiem.

Film wywołał także debatę społeczną w Polsce o etyce adopcji, prawach biologicznych rodziców i potrzebie większej przejrzystości w systemach opieki nad dziećmi. Wielu widzów podkreśla, że po obejrzeniu dokumentu zaczęli inaczej patrzeć na kwestie adopcji i handlu dziećmi, rozumiejąc, że to nie tylko problem odległych krajów, ale zjawisko, które może dotknąć każde społeczeństwo.

FAQ

O czym opowiada serial „Skradzione dzieci"?

Film dokumentuje skandal handlu noworodkami w Gruzji (1950-2005), odkryty przez dziennikarkę Tamunę Museridze. Tysiącom matek wmawiano, że ich dzieci zmarły po urodzeniu, podczas gdy sprzedawano je rodzinom adopcyjnym.

Czy serial „Skradzione dzieci" jest oparty na faktach?

Tak, to w pełni dokumentalny film oparty na rzeczywistych wydarzeniach. Według ustaleń Tamuny Museridze co najmniej 100 tysięcy dzieci zostało nielegalnie sprzedanych w Gruzji, a jej grupa na Facebooku pomogła połączyć już ponad 800 rodzin.

Gdzie można obejrzeć serial „Skradzione dzieci"?

Film jest dostępny na platformie HBO Max od 12 grudnia 2025 roku, do której dostęp możesz wykupić w ASTA-NET. Trwa 98 minut i można obejrzeć go w całości w jednej sesji.

Ile odcinków ma serial „Skradzione dzieci"?

To nie serial, lecz pełnometrażowy 98-minutowy film dokumentalny. Nie jest podzielony na odcinki – to kompletna, zamknięta opowieść.

Kto jest twórcą serialu „Skradzione dzieci"?

Autorkami scenariusza i reżyserkami są Martyna Wojciechowska i Jowita Baraniecka. Producentką jest Ewa Marcinowska, a ze strony HBO Max – Magda Szczawińska.

Jakiego kraju dotyczy historia przedstawiona w serialu?

Historia dotyczy Gruzji – kraju w regionie Kaukazu, który do 1991 roku był częścią ZSRR. Nielegalny handel dziećmi trwał tam od lat 50. XX wieku do 2005 roku, a część dzieci sprzedawano do Rosji i USA.

Czy „Skradzione dzieci" to serial dokumentalny czy fabularny?

To w pełni dokumentalny film bez elementów fabularnych czy aktorskich odtworzeń. Wszyscy bohaterowie to rzeczywiste osoby, a przedstawione historie są prawdziwe.

Czy serial „Skradzione dzieci" jest odpowiedni dla wrażliwych widzów?

Film porusza bardzo trudny temat i może być emocjonalnie obciążający. Pokazuje psychologiczny ból ofiar oraz szczegóły okrutnego procederu, co może być szczególnie poruszające dla rodziców.

Jakie opinie zbiera serial „Skradzione dzieci" wśród widzów i krytyków?

Film otrzymał ocenę 7.3/10 na IMDb i bardzo pozytywne opinie. Widzowie chwalą sposób prowadzenia narracji, profesjonalizm wykonania i emocjonalny ładunek opowieści.

Zyskaj dostęp do HBO Max w wyjątkowych cenach! Oferujemy najlepsze promocje na filmy i seriale. Zobacz, co dla Ciebie przygotowaliśmy!